Paolo Sorrentino wraca z nowym projektem z zesz\u0142orocznego festiwalu z Cannes.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Trzeba przyzna\u0107, ze ostatnie lata W\u0142ocha by\u0142y bardzo burzliwe. Po sukcesach \u201eWielkiego Pi\u0119kna\u201d i \u201eM\u0142odo\u015bci\u201d by\u0142 bardzo dobrze przyj\u0119ty \u201eM\u0142ody Papie\u017c\u201d i p\u00f3\u017aniejsza jego kontynuacja, kt\u00f3re zyska\u0142y do\u015b\u0107 du\u017c\u0105 ogl\u0105dalno\u015b\u0107 dzi\u0119ki wsp\u00f3\u0142pracy z HBO. Pomi\u0119dzy s\u0142abo przyj\u0119ty film \u201eOni\u201d oraz ostatni \u201eTo by\u0142a R\u0119ka Boga\u201d, tym razem dla Netflixa, kt\u00f3ry osobi\u015bcie do\u015b\u0107 mocno ceni\u0119 jako swoist\u0105 poczt\u00f3wk\u0119 dla Neapolu. W swoim najnowszymi filmie W\u0142och wraca do swojego miasta \u2013 cho\u0107 nie tylko tam toczy si\u0119 akcji \u201eBogini Partenope\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142y film skupia si\u0119 na tytu\u0142owej Partenope, widzimy na start nawet scen\u0119 jej urodzin i nazwania, jednak szybko przenosimy si\u0119 do momentu, gdy ma osiemna\u015bcie lat. W towarzystwie bliskich zaczyna ona snu\u0107 plany na przysz\u0142o\u015b\u0107. I tu mo\u017ce wska\u017cmy budow\u0119 samego filmu, kt\u00f3ry przyr\u00f3wna\u0142bym do poci\u0105gu z wieloma wagonikami pomi\u0119dzy kt\u00f3rymi Partenope si\u0119 przemieszcza. Czasem wraz z tym przechodzimy w czasie, g\u0142\u00f3wnie skupiaj\u0105c si\u0119 na m\u0142odo\u015bci, studiach i pocz\u0105tku kariery akademickiej. Ka\u017cdy z tych \u201ewagonik\u00f3w\u201d to osobna historia, jednak maj\u0105ca wp\u0142yw na ca\u0142o\u015b\u0107 i co najwa\u017cniejsze \u2013 na bohaterk\u0119. Kt\u00f3ra przez ca\u0142y czas trwania filmu rozwija si\u0119 i odkrywa siebie sam\u0105. Co \u015bwietnie pokazuje w\u0105tek \u201eaktorski\u201d, gdzie ca\u0142e otoczenie Partenope podpowiada jej \u017ceby zosta\u0142a aktork\u0105, jednak sama marzy o karierze akademickiej i rozwoju w antropologii.<\/p>\n\n\n\n
Jak to bywa w filmach Sorrentino porusza on mnogo\u015b\u0107 temat\u00f3w, w czym pomaga budowa filmu. Sam film jest bardzo poetycki, przez co nie mo\u017cna mu zarzuci\u0107 \u017ce m\u00f3wi cos wprost, cho\u0107 do r\u00f3\u017cnych temat\u00f3w podchodzi inaczej. Czasami skupia si\u0119 na nich w konkretnym fragmencie filmu, a inne s\u0105 poruszane przez ca\u0142o\u015b\u0107 trwania dzie\u0142a. Mo\u017cna te\u017c zauwa\u017cy\u0107, ze film opowiada o nich przez osoby, na kt\u00f3rych trafia g\u0142\u00f3wna bohaterka. Z pocz\u0105tku s\u0105 to relacje z rodzin\u0105, szczeg\u00f3lnie relacja z bratem jest tutaj ciekawie rozegrana. P\u00f3\u017aniej z profesorem na uczelni, kt\u00f3ry staje si\u0119 dla niej drogowskazem w drugiej po\u0142owie filmu i ich w\u0105tek w po\u0142\u0105czeniu z akademickimi zap\u0119dami jest bardzo ciekawie rozegrany. Jednak mamy te\u017c mniejsze etapy, wracaj\u0105c do wcze\u015bniejszego terminu \u201emniejsze wagoniki\u201d, jak w\u0105tek starszej aktorki czy kardyna\u0142a. Kt\u00f3re s\u0105 rozegrane troch\u0119 na komediowo, ale te\u017c nios\u0105 du\u017co \u017c\u00f3\u0142ci, kt\u00f3r\u0105 wype\u0142nione s\u0105 te postacie. Wszystko to ma wp\u0142yw na g\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0119, przez co ona te\u017c zmienia si\u0119 i swoje postrzeganie \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie, Partenope, zdecydowanie posta\u0107 centralna tego filmu wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rej wszystko kr\u0105\u017cy. Bohaterka, kt\u00f3ra od pierwszych scen przyci\u0105ga spojrzenie widza jak i innych bohater\u00f3w, co Sorrentino \u015bwietnie wykorzystuje bawi\u0105c si\u0119 oczekiwaniami do tej postaci. Co pada w filmie, kobieta, kt\u00f3ra mog\u0142aby mie\u0107 ka\u017cdego, ze wzgl\u0119du na wygl\u0105d swoim zachowaniem stara si\u0119 zerwa\u0107 z tym stereotypem, co \u015bwietnie te\u017c ogrywa w\u0105tkiem akademickim. Jednak bohaterka \u2013 jak ka\u017cdy \u2013 w drodze do odnalezienia siebie nie raz zb\u0142\u0105dzi i p\u00f3jdzie na skr\u00f3ty, czego rozterki moralne widzimy na ekranie. Celeste Dalla Porta wcielaj\u0105ca si\u0119 w ni\u0105 zalicza tutaj sw\u00f3j debiut i musz\u0119 przyzna\u0107, ze uda\u0142o si\u0119 jej ud\u017awign\u0105\u0107 t\u0119 rol\u0119, szczeg\u00f3lnie w kontek\u015bcie bardzo subtelnej przemiany bohaterki.<\/p>\n\n\n\n
Kolejnym wa\u017cnym tropem dla Sorrentino jest przemijanie, kt\u00f3re ju\u017c podejmowa\u0142 w \u201eM\u0142odo\u015bci\u201d i w \u201eWielkim Pi\u0119knie\u201d. Tutaj w postaci zar\u00f3wno profesora zagranego przez \u015bwietnego Silvio Orlando, ale jak i w postaci pisarza, granego przez Gary\u2019ego Oldmana. Obaj tworz\u0105 bardzo ciekawe postacie samotnych m\u0119\u017cczyzn w kryzysie, niemal na granicy kiczu, nigdy w niego nie wpadaj\u0105c. Sam temat przemijania ciekawie jest odbijany od bohaterki, kt\u00f3ra b\u0119d\u0105c znacznie m\u0142odsz\u0105 od tych m\u0119\u017cczyzn pr\u00f3buje ich zrozumie\u0107, i sama zmienia postrzeganie \u015bwiata. I to jest te\u017c troch\u0119 klucz do zmiany bohaterki, bo najwi\u0119ksz\u0105 zmian\u0119 jak\u0105 w niej widzimy to jak przez jej do\u015bwiadczenia patrzy ona inaczej na otaczaj\u0105cy j\u0105 \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n
Na koniec warto pochyli\u0107 si\u0119 nad warstw\u0105 wizualn\u0105 filmu, i jest to klasyka Sorrentino. Du\u017co tutaj pi\u0119knych kadr\u00f3w, bardzo spokojnych, melancholijnych, pasuj\u0105cych do poetyckiego wyd\u017awi\u0119ku tego filmu. Szczeg\u00f3lnie kadry nad morzem, kt\u00f3rych jest bardzo du\u017co. \u015awietnie zgrywa si\u0119 z tym spokojny monta\u017c tego filmu, kt\u00f3ry wp\u0142ywa na tempo tego filmu, melancholijne spokojnie, jednak ani przez minut\u0119 nie nudzi\u0142em si\u0119 na seansie.<\/p>\n\n\n\n
Czy \u201eBogini Partenope\u201d to film skrojony pod fan\u00f3w Sorrentino? Szczerze nie wiem, ja za takiego si\u0119 uwa\u017cam i uwielbiam ten film, jego poetycko\u015b\u0107, swoist\u0105 lekko\u015b\u0107 w podnoszeniu ci\u0119\u017ckich temat\u00f3w. To film \u015bwietnie zagrany, z cudownymi dialogami i kadrami, ukazuj\u0105cy pi\u0119kno jak i cierpienie.<\/p>\n\n\n\n
8\/10<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Paolo Sorrentino wraca z nowym projektem z zesz\u0142orocznego festiwalu z Cannes.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1437,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[6,19,66,15,657,709,192,5,80,58,1383],"class_list":["post-1436","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recenzje","tag-film","tag-filmy","tag-kina","tag-kino","tag-opinia","tag-opinie","tag-opis","tag-recenzja","tag-recenzje","tag-vod","tag-wloski-film"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1436"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1436"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1436\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1438,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1436\/revisions\/1438"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1437"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1436"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1436"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1436"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}