Koniec 2025 roku to czas podsumowa\u0144, tak\u017ce w kinie, a ten rok dostarczy\u0142 nam niejednej ciekawej pozycji.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W zesz\u0142ym roku tekst zacz\u0105\u0142em od zdania \u201eTak jak w zesz\u0142ym roku, cho\u0107 chyba jeszcze bardziej, ten rok by\u0142 rokiem festiwali filmowych.\u201d C\u00f3\u017c, w tym roku by\u0142o podobnie. Po raz pierwszy mia\u0142em karnet na Millennium Docs Against Gravity i Timeless Film Festival. Z drugiej strony przez wyjazd omin\u0105\u0142 mnie Warszawski Festiwal Filmowy. By\u0142y te\u017c moje trzecie, a drugie Nowe Horyzonty z Mari\u0105, kt\u00f3ra od d\u0142u\u017cszego czasu redaguje teksty na tym blogu, wi\u0119c jak brakuje wam liter\u00f3wek, to jej wina. A tak serio, to bez niej ten blog pewnie nie by\u0142by kontynuowany, wi\u0119c mo\u017cecie dzi\u0119kowa\u0107. By\u0142 to te\u017c rok, w kt\u00f3rym obejrza\u0142em podobn\u0105 ilo\u015b\u0107 film\u00f3w jak wcze\u015bniej, w zesz\u0142ym 291, w tym 301.<\/p>\n\n\n\n
Szybkie podsumowanie roku zaczniemy od Berlina, gdzie triumfowa\u0142 Dag Johan Haugerud z bardzo dobrym filmem \u201eSny o mi\u0142o\u015bci\u201d, czyli 1\/3 trylogii Oslo. Sam widzia\u0142em jeszcze drugi film z owej trylogii, czyli \u201eMi\u0142o\u015b\u0107\u201d, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c by\u0142 ciekawy, jednak to \u201eDreams\u201d trafi\u0142o do mnie i berli\u0144skiego jury bardziej. W Berlinie premier\u0119 mia\u0142 te\u017c najnowszy film mojego ulubionego rumu\u0144skiego re\u017cysera Radu Jude \u201eKontinental \u201925\u201d. Nakr\u0119cony iPhonem w tydzie\u0144 by\u0142 ewidentnie pobocznym projektem re\u017cysera, ale zdecydowanie wartym uwagi.<\/p>\n\n\n\n
Z\u0142ota Palma z Cannes trafi\u0142a do Jafara Panahiego za \u201eTo by\u0142 zwyk\u0142y przypadek\u201d. \u015awietny film, kt\u00f3ry podczas Nowych Horyzont\u00f3w we Wroc\u0142awiu mogli\u015bmy ogl\u0105da\u0107 w towarzystwie re\u017cysera, jednak na ekrany kin trafi dopiero w przysz\u0142ym roku, st\u0105d jego brak w tegorocznym zestawieniu TOP 10. Podobnie \u201eZmartwychwstanie\u201d Bi Gana, kt\u00f3re by\u0142o nie tylko kandydatem do filmu roku, ale wr\u0119cz dekady, a kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie mia\u0142o premier\u0119 kinow\u0105 w przysz\u0142ym roku. Cannes mia\u0142o jednak tak\u017ce swoje wpadki, w tym s\u0142abego \u201eEddingtona\u201d Ariego Astera czy kolejny nijaki film Wesa Andersona \u201eFenicki uk\u0142ad\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W Wenecji wygra\u0142 Jim Jarmusch ze swoim \u201eFather Mother Sister Brother\u201d, filmem powszechnie uznawanym za s\u0142aby. Brzmi to jak powt\u00f3rka z zesz\u0142ego roku i nagroda przyznana raczej za ca\u0142okszta\u0142t kariery ni\u017c za konkretny tytu\u0142, podobnie jak wtedy w przypadku Almod\u00f3vara. By\u0142o te\u017c oczywi\u015bcie kilka porz\u0105dnych produkcji od Netflixa, kt\u00f3re trafi\u0142y na platform\u0119 pod koniec roku, jak \u201eFrankenstein\u201d Guillermo del Toro czy \u201eJay Kelly\u201d Noaha Baumbacha. Warto wspomnie\u0107 tak\u017ce o wyczekiwanym filmie po rozpadzie duetu rodze\u0144stwa Safdie, czyli \u201eThe Smashing Machine\u201d Benny\u2019ego Safdiego.<\/p>\n\n\n\n
Tak jak w zesz\u0142ym roku, zanim przejdziemy do TOP 10 2025 roku, kilka starszych film\u00f3w, kt\u00f3re nadrobi\u0142em w tym roku i kt\u00f3rymi chcia\u0142bym si\u0119 podzieli\u0107:<\/p>\n\n\n\n
Nied\u017awiadek (1988, re\u017c. Jean-Jacques Annaud) – 10\/10<\/p>\n\n\n\n
Powi\u0119kszenie (1966, re\u017c. Michelangelo Antonioni) – 9\/10<\/p>\n\n\n\n
Salto (1965, re\u017c. Tadeusz Konwicki) – 9\/10<\/p>\n\n\n\n
Pary\u017c, Teksas (1984, re\u017c. Wim Wenders) – 9\/10<\/p>\n\n\n\n
Thelma i Louise (1991, re\u017c. Ridley Scott) – 9\/10<\/p>\n\n\n\n
Absolwent (1967, re\u017c. Mike Nichols) – 9\/10<\/p>\n\n\n\n
Bez dachu i prawa (1985, re\u017c. Agn\u00e8s Varda) – 8\/10<\/p>\n\n\n\n
Rycerze puchar\u00f3w (2015, re\u017c. Terrence Malick) – 8\/10<\/p>\n\n\n\n
Amelia (2001, re\u017c. Jean-Pierre Jeunet) – 8\/10<\/p>\n\n\n\n
Eroica (1957, re\u017c. Andrzej Munk) – 8\/10<\/p>\n\n\n\n
Odrzucenie (2000, re\u017c. Don Hertzfeldt) – 8\/10<\/p>\n\n\n\n
Playtime (1967, re\u017c. Jacques Tati) – 8\/10<\/p>\n\n\n\n
Aurora (2010, re\u017c. Cristi Puiu) – 8\/10<\/p>\n\n\n\n
TOP 10 2025:<\/strong><\/p>\n\n\n\n Oczywi\u015bcie film musia\u0142 mie\u0107 polsk\u0105 premier\u0119 kinow\u0105\/VOD w 2025 roku (cho\u0107 z wyj\u0105tkami)<\/p>\n\n\n\n 10. Akta Bibiego<\/strong> (Film pokazywany w ramach festiwalu Millenium Docs Aginst Gravity, oraz mia\u0142 premier\u0119 na VOD)<\/p>\n\n\n\n Zestawienie otwiera film dokumentalny, kt\u00f3ry z perspektywy czasu wp\u0142yn\u0105\u0142 na mnie bardzo mocno. Chcia\u0142bym tutaj tylko zacytowa\u0107 moj\u0105 notk\u0119, kt\u00f3r\u0105 napisa\u0142em po Docsach, ale pozwol\u0119 sobie podlinkowa\u0107 co\u015b innego, na pewno lepszego ni\u017c cokolwiek co m\u00f3g\u0142bym ja napisa\u0107. Natomiast sam film to pozycja obowi\u0105zkowa.<\/p>\n\n\n\n