Joachim Trier po sukcesie \u201eNajgorszego cz\u0142owieka na \u015bwiecie\u201d w\u0142\u0105czy\u0142 kolejny bieg i o jego najnowszym dziele by\u0142o g\u0142o\u015bno od premiery na festiwalu w Cannes.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Podczas owego festiwalu Du\u0144czyk dosta\u0142 nagrod\u0119 Grand Prix, a film ma ju\u017c lepszy wynik box office\u2019u ni\u017c jego poprzedni film, mimo \u017ce nie zapremierowa\u0142 jeszcze na wszystkich rynkach. Film zaczyna si\u0119 bardzo intensywn\u0105 sekwencj\u0105, gdy Nora, w tej roli Renate Reinsve, ma wyj\u015b\u0107 na scen\u0119 teatru, tylko \u017ce tego nie robi. Muzyka si\u0119 zaczyna, \u015bwiat\u0142a odpalaj\u0105, a Nora ucieka, potem zostaje przyprowadzona si\u0142\u0105 i znowu ucieka, a\u017c w ko\u0144cu daje wyst\u0119p, kt\u00f3ry zachwyca widowni\u0119. Przenosimy si\u0119 do domu, gdzie ona i jej siostra si\u0119 wychowa\u0142y, na spotkanie, gdzie niespodziewanie pojawia si\u0119 ich ojciec, Gustav, kt\u00f3ry opu\u015bci\u0142 je lata temu. Zaznacza, \u017ce musi porozmawia\u0107 z Nor\u0105, kt\u00f3ra opowiada siostrze, jak wiele ma do niego \u017calu. Ten jakby nigdy nic proponuje jej rol\u0119 w swoim filmie, kt\u00f3ry okre\u015bla jako prawdopodobnie ostatni w jego karierze. Ta z niesmakiem zaczyna wypomina\u0107 mu jego zaniechania jako rodzica i odrzuca propozycj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Film zmienia perspektyw\u0119 na Gustava, kt\u00f3ry na festiwalu filmowym poznaje ameryka\u0144sk\u0105 gwiazd\u0119 kina Rachel Kemp, kt\u00f3ra by\u0142a zachwycona jednym z jego pierwszych film\u00f3w podczas retrospektywy na festiwalu. Ten decyduje powierzy\u0107 jej rol\u0119, kt\u00f3r\u0105 pierwotnie napisa\u0142 dla Nory. Gdy siostry ogl\u0105daj\u0105 rzeczy pozostawione w domu rodzinnym, kt\u00f3ry nied\u0142ugo ma trafi\u0107 na sprzeda\u017c, przyje\u017cd\u017ca do niego Gustav z Rachel i jej \u015bwit\u0105, \u017ceby pokaza\u0107 \u00f3w dom. Maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce w nim b\u0119dzie nagrywany jego film.<\/p>\n\n\n\n
Od tego historia filmu idzie troch\u0119 dwutorowo, a mo\u017ce bardziej dwutematycznie. Z jednej strony jest proces preprodukcji filmu Gustava. Z drugiej mamy temat relacji rodzinnych mi\u0119dzy siostrami a ojcem. I w tym wszystkim ci\u0119\u017cko wskaza\u0107 motyw przewodni, a nawet g\u0142\u00f3wnego bohatera. Na pocz\u0105tku wydaje si\u0119 by\u0107 nim Nora, potem Gustav, ale film nie daje te\u017c zapomnie\u0107 o jego drugiej c\u00f3rce, Agnes, jak i Rachel. Ta swoista niejasno\u015b\u0107 sprawia, \u017ce do ko\u0144ca tak naprawd\u0119 nie wiemy, w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 film zmierza. Ta niewiedza jest z jednej strony bardzo od\u015bwie\u017caj\u0105ca w kontrze do film\u00f3w, kt\u00f3re t\u0142umacz\u0105 wszystko zbyt dok\u0142adnie, ale tak\u017ce daje niezwykle du\u017co satysfakcji z odkrywania historii. Co brzmi jak motyw z thrillera lub kina szpiegowskiego, a nie dramatu.<\/p>\n\n\n\n
Do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142oby skategoryzowa\u0107 film Triera. Cho\u0107 w warstwie opowie\u015bci o powstawaniu filmu Gustava, a raczej przygotowaniu do niego, potrafi zmieni\u0107 ton. Nie raz dostaniemy t\u0119 skandynawsk\u0105 mieszank\u0119, gdzie ci\u0119\u017ckie problemy s\u0105 przemieszane z humorem. Kt\u00f3ry jeszcze lepiej dzia\u0142a i taki \u017cart o sto\u0142ku z Ikei uwa\u017cam za wybitny, jak prezent dziadka dla wnuczka. Du\u017co tu kinofilskiej zabawy, Gustav jest w jaki\u015b spos\u00f3b wzorowany na Ingmarze Bergmanie, tylko takim, kt\u00f3ry w dobie streaming\u00f3w nie rozumie \u015bwiata. Bo to jest jakby posta\u0107 z innej epoki, czas\u00f3w gdy filmy kr\u0119ci\u0142o si\u0119 na ta\u015bmie, pracowa\u0142o z grup\u0105 przyjaci\u00f3\u0142, a plan zdj\u0119ciowy to by\u0142a impreza. Tylko \u017ce czasy si\u0119 zmieni\u0142y, a przyjaciel operator kamery chodzi o lasce, a film ma trafi\u0107 na Netflixa, a nie do kin. W tym Gustav jest postaci\u0105 tragiczn\u0105, szczeg\u00f3lnie \u017ce widzimy, \u017ce jego mi\u0142o\u015b\u0107 do kina jest prawdziwa, a jego po\u017cegnanie z nim ma by\u0107 szczere.<\/p>\n\n\n\n
Tylko \u017ce w w\u0105tku rodzinnym nie jest ju\u017c tak kolorowo. To on jest tym m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry zostawi\u0142 rodzin\u0119, gdy pojawi\u0142y si\u0119 problemy. Potem wraca i rzuca suche teksty o tym, jak rodzina jest wa\u017cna. To jego c\u00f3rki s\u0105 postaciami tragicznymi, cho\u0107 prze\u017cywaj\u0105cymi to na sw\u00f3j spos\u00f3b. Mimo podobnych traum ich \u017cycie potoczy\u0142o si\u0119 diametralnie inaczej, dlatego ciekawie ogl\u0105da\u0107 perspektywy ich obu. Z czasem to w\u0105tek \u201etej drugiej\u201d siostry, Agnes, zaczyna si\u0119 wybija\u0107, gdy jej z pozoru nudne \u017cycie \u2013 nie jest gwiazd\u0105 teatru jak jej siostra, czy kina jak ojciec \u2013 okazuje si\u0119 tym najbardziej spe\u0142nionym. Cho\u0107 jest w nim te\u017c wiele p\u0119kni\u0119\u0107, kt\u00f3re ta pr\u00f3buje za\u0142ata\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Jest te\u017c w\u0105tek Rachel, kt\u00f3rej przygotowanie do roli jest ukazaniem tego, jak cz\u0119sto z g\u00f3ry nies\u0142usznie oceniamy aktor\u00f3w\/aktorki. Sama bohaterka walczy ze stereotypem gwiazdy z plakat\u00f3w i rozrywkowych film\u00f3w, pr\u00f3buj\u0105c wpasowa\u0107 si\u0119 w artystyczne dzie\u0142o, a\u017c z czasem rozumie, \u017ce zaczyna traci\u0107 w tym siebie. Szczeg\u00f3lnie gdy zaczyna rozumie\u0107, \u017ce to dla c\u00f3rki Gustav napisa\u0142 t\u0119 posta\u0107, a wzorowana jest na jego matce, co podbija stawk\u0119 osobisto\u015bci dzie\u0142a na wysoki poziom.<\/p>\n\n\n\n
I taki poziom te\u017c trzyma obsada. Renate Reinsve jako Nora ma tutaj ci\u0119\u017csz\u0105 rol\u0119 ni\u017c w poprzednim filmie Triera, ale wypada niemal r\u00f3wnie dobrze, od intensywnej sekwencji pocz\u0105tkowej po bardziej subteln\u0105 reszt\u0119. Aktork\u0119, kt\u00f3ra wcieli\u0142a si\u0119 w jej ekranow\u0105 siostr\u0119, czyli Ing\u0119 Ibsdotter Lilleaas, widzia\u0142em pierwszy raz na ekranie i by\u0142a to r\u00f3wnie\u017c bardzo dobra rola. Chyba najbardziej wywa\u017cona z ca\u0142ej obsady, bez popis\u00f3wek, ale z mas\u0105 prawdziwo\u015bci. Popis\u00f3wki by\u0142o momentami wida\u0107 u Elle Fanning jako Rachel, czyli tej gwiazdeczki niepasuj\u0105cej do towarzystwa, kt\u00f3ra przez to wypada\u0142a a\u017c wr\u0119cz komicznie momentami, acz z dobrze wygranym procesem zyskiwania samo\u015bwiadomo\u015bci. Natomiast popisowa, w tym pozytywnym sensie, by\u0142a rola Stellana Skarsg\u00e5rda jako Gustava. Rola wybitna, wed\u0142ug mnie najlepsza w jego bogatej karierze, warta ka\u017cdej nagrody i nie dziwi\u0105 mnie nagrody jak Z\u0142oty Glob, a mo\u017ce uda si\u0119 Szwedowi dosta\u0107 Oscara. Na deser Anders Danielsen Lie, tutaj w bardzo epizodycznej roli, ale zawsze go dobrze na ekranie zobaczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWarto\u015b\u0107 sentymentalna\u201d to zdecydowanie jedna z najbardziej warto\u015bciowych produkcji sezonu nagr\u00f3d. Film, kt\u00f3ry dzia\u0142a \u015bwietnie jako dramat rodzinny, ale i satyra na proces pracy tw\u00f3rczej, a dok\u0142adnie preprodukcji filmu, w kt\u00f3rym te\u017c jest du\u017co dramatu. \u015awietnie zagrany, szczeg\u00f3lnie \u017cyciowa rola Skarsg\u00e5rda, a rozegrany w pi\u0119knych lokacjach. Kino, kt\u00f3re porusza, zaskakuje i daje du\u017co do my\u015blenia.<\/p>\n\n\n\n
8+\/10<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Joachim Trier po sukcesie \u201eNajgorszego cz\u0142owieka na \u015bwiecie\u201d w\u0142\u0105czy\u0142 kolejny bieg i o jego najnowszym dziele by\u0142o g\u0142o\u015bno od premiery na festiwalu w Cannes.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1820,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[62,316,1686,66,15,727,657,709,192,65,5,80,1688,1687,1685,913],"class_list":["post-1816","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recenzje","tag-co-obejrzec","tag-gdzie-obejrzec","tag-joachim-trier","tag-kina","tag-kino","tag-obsda","tag-opinia","tag-opinie","tag-opis","tag-oscary","tag-recenzja","tag-recenzje","tag-renate-reinsve","tag-stellan-skarsgard","tag-wartosc-sentymentalna","tag-zlote-globy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1816"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1816"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1816\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1823,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1816\/revisions\/1823"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1820"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1816"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1816"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fanatykkina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1816"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}